Stawki w PPK – kiedy i jak możesz modyfikować ich wysokość?

Pracownicze Plany Kapitałowe to program długoterminowego oszczędzania, w którym uczestniczyć mają pracownicy, pracodawcy i państwo. Podmiot zatrudniający zawiera umowy w imieniu pracowników i zakłada konta, na które co miesiąc będą wpływać składki. Wysokość wpłat jest określona ustawowo, jednak może ulegać modyfikacjom.

Program Pracownicze Plany Kapitałowe jest skierowany do 11,5 mln Polaków pracujących zawodowo oraz podlegających obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowemu, czyli zatrudnionych między innymi na etacie, na umowę zlecenie itp. Wprowadzenie powszechnego, długoterminowego systemu oszczędzania jest niezbędne, ponieważ 3/4 Polaków nie odkłada pieniędzy na jesień życia, tłumacząc się brakiem wystarczających środków na ten cel.

Za wdrożenie PPK w firmie jest odpowiedzialny pracodawca. To na nim ciąży obowiązek uruchomienia programu, podpisania umów z instytucją finansową oraz odprowadzania i rozliczania składek. Środki będą gromadzone na prywatnych kontach uczestników. Wpłacane pieniądze będą inwestowane w fundusze zdefiniowanej daty, które dostosowują ryzyko inwestycyjne do wieku pracownika. Nadzór nad PPK sprawuje Komisja Nadzoru Finansowego.

– Pracownicze Plany Kapitałowe to program stworzony z myślą o osobach aktywnych zawodowo w wieku od 18 do 55 lat. Założeniem systemu jest zachęta i wsparcie pracowników w oszczędzaniu na emeryturę – wyjaśnia ekspert portalu https://ppk.info. – Młode osoby, dziś aktywne zawodowo, które za kilkadziesiąt lat staną się emerytami, otrzymają świadczenia emerytalne na niskim poziomie, często niewystarczającym na godne życie. Wszystko przez pogłębiający się niż demograficzny. Program PPK powstał, aby wspomóc takie osoby w oszczędzaniu na okres po zakończeniu aktywności zawodowej. Środki zgromadzone na kontach PPK będą wypłacane po ukończeniu przez uczestnika 60. roku życia niezależnie od świadczeń z ZUS – podkreśla ekspert.

Składki na PPK – pracodawca i pracownik

Wpłaty na konto uczestnika PPK będą wpływały z trzech źródeł: od pracownika, pracodawcy i państwa. Zarówno w przypadku składek od podmiotu zatrudniającego, jak i zatrudnionego, wysokość opłaty będzie naliczana procentowo od wysokości wynagrodzenia będącego podstawą do naliczania składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe. Wpłat PPK nie można wyliczać od tych składników dochodu, od których nie są opłacane składki ZUS (np. nagrody jubileuszowe).

Podstawowa wpłata na PPK od pracownika została ustalona na poziomie 2% wynagrodzenia. Tylko osoby zarabiające najmniej, czyli poniżej 1,2-krotności minimalnego zarobku, mogą obniżyć składkę do 0,5%. Jednocześnie taki pracownik może w dowolnym momencie zmienić wysokość wpłaty podstawowej w przedziale od 0,5 do 2%. Dodatkowo każdy zatrudniony, oprócz wpłaty podstawowej 2%, może odkładać nadobowiązkowe 2% pensji brutto.

Pracodawca będzie również dokładał się do oszczędności PPK. Składka obowiązkowa za każdego pracownika będzie wynosiła 1,5% wynagrodzenia i jest ona niezależna od ustalonej przez pracownika wpłaty na konto. Podmiot zatrudniający może podwyższyć wpłatę do 4% pensji brutto pracownika.

Uczestnik PPK w każdym momencie może zmienić swoją aktualną dyspozycję co do wysokości wpłat i podwyższyć lub zmniejszyć składkę albo całkowicie zrezygnować z oszczędzania w PPK. Każda modyfikacja w programie musi być potwierdzona przez złożenie deklaracji na ręce pracodawcy.

Wsparcie od państwa na PPK

Na konto uczestników Pracowniczych Planów Kapitałowych będą wpływały również wpłaty od państwa. Kwoty te są określone ustawowo i są niezależne od wysokości dochodu pracownika. Każdy, kto zapisze się do programu, otrzyma po 3 miesiącach oszczędzania jednorazową wpłatę powitalną w wysokości 250 zł. Następnie dla tych, którzy pozostaną dłużej w systemie, zagwarantowano dopłatę roczną 240 zł. Kwota ta będzie wypłacana z Funduszu Pracy. Aby ja otrzymać, pracownik musi w danym roku zgromadzić na swoim koncie PPK środki równe co najmniej sumie wpłat podstawowych naliczonych za okres 6 miesięcy od minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w danym roku.

Wyjątek stanowią pracownicy otrzymujący dochód miesięczny nieprzekraczający 120% minimalnego dochodu. Oni uzyskają prawo do dopłaty rocznej po wniesieniu na konto sumy wpłat w danym roku nie niższej niż 25% kwoty odpowiadającej sześciokrotności minimalnego wynagrodzenia w danym roku kalendarzowym. Wpłata roczna będzie przekazywana przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej na rachunek pracownika do 31 marca następnego roku i będzie ewidencjonowana na jego rachunku do 15 kwietnia.

Pracownik może w każdej chwili złożyć deklarację rezygnacji z dokonywania wpłat na PPK, zmiany wysokości składki lub deklarację wznowienia wpłat. Złożenie takiego wniosku i ponowne wpłacanie składek nie wymaga zmiany umowy o prowadzenie konta PPK. W takim przypadku modyfikacji dokonuje pracodawca, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym pracownik złożył deklaracje. Inaczej jest w przypadku podmiotu zatrudniającego. Każda zmiana w wysokości składek za osoby zatrudnione wymaga przekształcenia umowy o zarządzanie PPK.

Stawki w PPK – kiedy i jak możesz modyfikować ich wysokość?
Rate this post

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *